ความจริงวันวาเลนไทน์ป็นวันที่ไม่ได้มีความสำคัญอะไรเลย แต่ก็ดีนะ มันเหมือนมีวันให้ฉลองอยู่ตลอด ก็ครึกครื้นดี

 

ที่ตลกคือเรากลับจำไม่ได้ วันนี้นั่งรถผ่านทองหล่อ เห็นคนขายดอกไม้ จัดไว้เป็นช่อเรียงรายเต็มถนน ก็คิดและพูดออกมาอย่างเซ็งๆว่า วันนี้มหาลัยไหนรับปริญญาวะ รถติดอีกแน่เลย

 

สลดครับ พี่น้องครับ แม่สวนมาอย่างหยามเหยียดว่า วันนี้มันวันวาเลนไทน์ย่ะ

 

ก็คนมันไม่เคยได้ฉลองกับเค้าซักทีน่ะ ทำไงได้

 

ขอฉลองให้กับความโสดอันแสนสุขของข้าพเจ้าเอง !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

แปลกนะ ความจริงพยายามจะเขียนblog ตั้งหลายทีแล้ว แต่เขียนไม่ได้ เพิ่งจะมีวันนี้แหละ ที่อยู่ดีๆก็เขียนได้อีก อาจจะเป็นเพราะblogนี้ มันมีชีวิตก็ได้นะ มันเลยเอาแต่ใจว่าจะupวันไหน ก็ให้เขียนได้วันนั้นนั่นแหละ

 

เมื่อวันเสาร์ไป SLIM มา ที่RCA ตลกดีเพิ่งรู้ว่า RCA ยังมีที่เที่ยวเปิดอยู่ ตอนแรกว่าจะไม่เที่ยวแบบนี้แล้วนะตั้งแต่ตอนเดือนตุลาที่ไปESCUDO กับพี่จูน ไม่รู้สิพอเข้าไปทีไรก็รู้สึกว่า นี่มันที่ไหนกันวะเนี่ย ผู้คนมากมาย ทุกคนมาที่แห่งนี้กันเพื่ออะไร เพื่อเมาๆๆ เต้นๆๆๆ เมาๆๆๆ อย่างนั้นเหรอ

 

 ตลกมาก ถ้าเป็นชายแท้ ถ้าไม่ยืนเฉยๆ ก็จะโยกหัวนิดหน่อย หรือไม่ก็ดูบอลที่จอทีวี หรือที่เห็นที่ ESCUDO ก็คือ จะทำท่าฮิพฮอพหน่อยๆ ไม่มาก ถ้าเป็นผู้หญิงก็ว่ากันไป ไม่ค่อยมีปํญหา ก็เต้นๆส่ายๆไปตามเรื่องตามราว

 

ที่ตลกอีกอย่างคือ เวลามาสถานที่แบบนี้ เราไม่สามารถอยู่ได้เลยถ้าไม่กินเหล้า ให้แอลกอฮอล์ ออกฤทธิ์นิดหน่อย ไม่อย่างนั้นจะรู้สึกว่า อยู่ไม่ได้ กูมาทำอะไรที่นี่

 

ตอนแรกเราเคยรู้สึกไปเองว่า อ๋อ กินเหล้า แล้วมันรู้สึกกล้าเต้นขึ้นนะ สำหรับคนลักษณะแบบเรา แต่ไปๆมาๆมันกลับไม่ใช่อย่างนั้น ยิ่งกินเรากลับรู้สึกว่า เราเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ต้องอาศัยบางอย่างเพื่ออะไรซักอย่างงั้นเหรอ ยิ่งกินเหล้า มันยิ่งลดความเป็นตัวตนของเรา ถ้าเราอยากเต้นทำไมเราถึงไม่เต้นไปเลยล่ะ

 

สถานที่แบบนี้ ต้องตอนเลิก ถึงจะเห็นความตลกที่สุด พอเลิก ไฟสว่าง เหมือนทุกคนกลัวแสงไฟ ทุกคนต้องรีบออกจากร้าน ถ้ายังมีสติ ถ้าไม่มีสติก็แล้วไปเถอะ

 

ขากลับ เห็นหลายคนเมา เดินแทบไม่ตรงทาง อ้วก แทบไม่รู้เนื้อรู้ตัว สารพัด

 

สำหรับเรา ตอนกลางคืนยังไม่ได้เป็นอะไรเท่าไหร่ แต่ตอนเช้า อ้วกไป4-5รอบ มึนหัวไปหมด กว่าจะโอเคก็ตอนบ่ายแก่ๆ มันแย่มากเลยที่ต้องเสียเวลาแทบทั้งวันไปกับการป่วย งานที่ต้องทำเลยไม่ได้ทำเลย ตอนนี้ก็สิบโมงแล้ว ต้องทำงานแล้วล่ะ งานที่เหมือนจะดีแต่ก็แปลกๆ แถมเป็นแค่ internเฉยไม่ได้ตังค์

 

เดือนกุมภา มาถึงแล้ว งานแต่งงานของนีก็ใกล้เข้ามาทุกที ตอนที่รู้ว่านีจะแต่งงานตกใจ กรี๊ดกร๊าด ตื่นเต้น ยินดี อยากรู้เหมือนกันว่าอะไรทำให้คนคิดอยากจะแต่งงานขึ้นมา

 

แต่ที่สำคัญ เพื่อนเจ้าบ่าวจะมาเยอะมั้ยนะ จะเพียงพอแก่ความต้องการของจำนวนสาวโสดในงานรึเปล่า น่าเป็นห่วง

 

อีกประมาณ 2 อาทิตย์งานนีก็จะมาถึงแล้ว ทำไงดี ยังไม่หายป่วยเลย ทำไงดี ป่วยเรื้อรังมานาน ตั้งแต่เด็ก มีทางไหนบ้างที่จะทำให้โรคนี้หายขาด และหลังจากว่างงานมาประมาณจะครบปี โรคนี้ก็ทำท่าว่าจะรุนแรงขึ้นด้วย ช่างไม่เห็นใจคนไม่มีงานทำบ้างเลย

 

เนื้อ(ไขมัน)งอกนี่ เค้ารักษากันยังไงน้า.....กลุ้ม

 

วันนี้วันที่ 4 กุมภาแล้ว final score ฉายมา 4 วันแล้วยังไม่ได้ไปดูเลย ยังไงก็ต้องไปดูให้ได้ หนังที่ผิง ผิง เป็นส่วนหนึ่งของมัน

 

เป็นเพื่อนกับผิง ผิง มา 10 กว่าปี ทำไมดูนานมาก แปลก ไม่รู้เหมือนกันว่าแปลกตรงไหน